Het grote voordeel voor de boeren is dat het risico op deze manier gespreid is. Ook is het handig omdat elk gewas op een ander tijdstip geoogst moet worden. Zo is er continue werk voor de medewerkers.

Tevens viel ons op dat de boeren gewoon geen wijnboeren zijn. Ze hebben verstand van het groeien van fruit, maar weten niet hoe ze hier wijn van moeten maken.

Al in 1956 besloot een groep van 50 kleine wijnproducenten een coöperatie op te richten en zich meer op kwaliteit te gaan concentreren. In die tijd produceerde men ieder afzonderlijk nog voornamelijk versterkte zoete wijnen omdat die vrij eenvoudig te maken waren en de lokale vraag aanwezig was.

Vandaag de dag is Citrusdal Cellars de modernste in de regio en betrekt ze haar druiven van streng geselecteerde druiventelers van ongeveer 1200 hectare uit de wijde omtrek. Deze wijde omtrek zorgt er tevens voor dat er druiven binnen komen van vele verschillende "terroir", verschillende hoogtes en van evenzo verschillende karakters zijn. Alles wordt handgeplukt en in kleine kratten vervoerd om beschadiging tijdens transport te voorkomen. Dikwijls worden de druiven voordat ze vervoerd worden, ter plaatsen eerst afgekoeld in koelcellen om zo meer extractie te verkrijgen en oxidatie tegen te gaan. De vaak afgelegen boerderijen hebben deze faciliteiten nu eenmaal omdat ze ook voor de citrusoogsten gebruikt worden. Het gemiddelde rendement is 30 hl/ha. hetgeen erg laag te noemen valt.